آه... روز هام می گذرن... مثل روز های یک گیاه...شاخو برگم از کنار چشام می زنه بیرون از توی حلقم... شاید اینا بتوانند جم جمه ام را بشکافن...
شاید دیگر ذهنم نمی کشه
بو می کشم ... بوی گند کرم های سفید توی مخم... زنبور ها جلوی پاهام جون می دن ولی مهم نیس بچه نیستم که
دود می ره توی چشم. .. دود تلخ
بخار می شم. دو سال... تولدش نزدیکه
My blood before me begs meopen up my heart again
And I feel this coming over like a storm again
considerately. Venomous voice, tempts me, drains me, bleeds me, leaves me cracked and empty
Drags me down like some sweet gravity
The snake behind me hisses what my damage could have been
My blood before me begs me open up my heart again
And I feel this coming over like a storm again
I am too connected to you to slip away, to fade away
Days away I still feel you touching me, changing me, and considerately killing me
می دونم این بار هم حرفی نمی زنی... می دونم
No comments:
Post a Comment