I cant anticipate this time... not that im creating an illusion, i just cant. i dont even know if i want to

This body holding me, reminding me that I am all alone in
This body makes me feel eternal. All this pain... is it an illusion?

و این روز ها... مثل اینکه باز منتظرم
شاید هدفی هست؟ هم؟ تو اینحمه انتظار... روزی گفتی " خیلی صبوری"... اگر نباشم چی؟ اگر نخوام صبر کنم؟
دیگر به دیدگان خود اعتماد ندارم
اما چیزی در راه است... شاید هم رسیده باشه

ترس؟... به هر حال